en ooit kijken ze terug - Sofiana.nl

en ineens zei ze stop
en ho
nee
tot hier en níet meer
en dat was het moment
van eeuwig geduld
eindelijk beloond en verguld
het was het moment
waar heden
opging in verleden
en toekomst ontsprong
uit haar terugkomst
zíj was er weer
ze wist dat ze ooit moest komen
als ze nog wilde dromen
en dat die dan zouden uitkomen
niet voor haar
maar voor háár
voor hem
voor hen allemaal
voor elkaar

ineens was daar de druppel
ze liep over van vurig leven
vrijheid die niet meer kon wachten
nee, zelfs niet héél even
nu,
waar ze altijd precies was
waar ze moest zijn
voordat nóg meer pijn
nu was ze nodig
omdat ze zag wat zich ontspon
omdat ze weer wist hoe het begon
en ze wist wat er nu komen zou
en ze wist van de leegte en de kou
van de diepe pijn van levenloos
vanachter maskers en onder al het boos
het onbeschrijflijke leed
ongezien door alles heen gekneed

en het was een druppel
de zoveelste traan
die ze niet wegveegde, maar liet gaan
zoute tranen over gebarsten lippen
en het was die smaak van zout
die haar herinnerde aan het goud
en wie er altijd en overal
van ons allemaal houdt
en ineens wist ze weer
zoveel minder en toch meer
over haar wangen gleden
de visioenen uit een ver verleden
en op haar lippen
stroomden ze over in het heden
drinkend van de bron
ging ze op in waar ze ooit begon
en wist ze weer waarom
en toen in haar heden
weer een grens werd overschreden
wist ze dat dáárom

iets in haar vuurde en vlamde
en brandde alles weg
dat niet klopte en dat oud
meedogenloos vuurde het in haar
nog nooit eerder was het zo zwaar
ik kan niet, wil het niet, waardeloos
zij was het die niet nóg eens daarvoor koos
zij was het zelf
die koos om te laten gaan
wat omviel en niet bleef staan
van alles dat ze dacht te zijn
ook al deed het pijn
rauwe rouw huilde ze
tranen met tuiten
om haar die dood ging
zodat zíj kon herleven
om de identiteit die haar verving
zonder ooit wezenlijk iets te geven
de diepste pijn
om nooit meer te zijn
wie ze ooit wou
en nooit te worden
wie ze ooit zou

maar pijn werd fijn
want uit de as
rees de vrouw
die ze altijd al was
maar nooit kon zien
de vrouw onder ‘dat ik zou’
die nooit was gestopt
om te kijken en zien
die nooit was gestopt
om te fluisteren
dat ik van je hou
haar oude ik moest branden
en ook die van haar
en zo brandden de haren
en rezen de waren
hart in hart
opdat zij samen
want nu
nu waren ze nodig
als nooit tevoren
en samen zongen ze
vurige zielenkoren

en als je héél stil wordt
dan kun je ze horen
altijd en overal
hun stemmen reizen met je mee
op de wind en over zee
nee, niet daar, nee, nee
ga met óns mee
zing met ons, zing je lied
zing je ware woorden
zing de waarheid zoals jij het ziet
en elke keer als je de tekst vergeet,
fluistert zij in jou, zij die het wél weet
hier in de zee van tranend zout
is zij degene die écht van je houdt
nee, niet daar, ja hier en waar
nee, zeg nee als je nee voelt
en ja, zeg ja als je ja bedoelt
zeg het tegen ons
zeg het tegen de wind
zeg het tegen ieder kind

en ze zei het
eerst zachtjes en in zichzelf
en ze zei het
tegen jou en mij
en ze zei het
en ze zong zich vrij
nee, niet meer
nee, niet nog een keer
nee, niet nog meer pijn
nee, niet oké, niet fijn
nee, is wat ik vind
nee, voor mijn kind, of die van jou
nee, omdat ik van je hou
nee, want ik voel
nee, is écht wat ik bedoel
nee, niet tegen, maar vrij
nee, voor hen allebei
nee, fluisterde ze
nee, fluisterden ze
nee, zodat liefde
nee, zodat licht
nee, zodat leven
nee, zodat samen
nee, zodat dát nooit
nee, zodat ooit

en ooit kijken ze terug
de fluisteraars van weleer
verbonden en al één
en ze zullen zien,
dat overal de droom scheen
en ze zullen weten dat dit leven
voor altijd was, niet voor even
en ze zullen weten dat zij het kozen, ooit en daar
omdat ze diep vanbinnen
wisten wat waar
omdat ze gigantisch dapper
omdat ze alleen
omdat ze zoveel zeer
omdat ze toch nog één laatste keer
naar hun hart luisterden
omdat ze nee, dát nooit
fluisterden,
ergens in een ver verleden
toen nu of nooit
zong in het heden

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *