EetbuiVRIJ eten en leven - Dag 1 - Sofiana.nl

Eetbui-VRIJ eten & leven!

Dag 1

EetbuiVRIJ
eten & leven

Dag 1

In deze video:

21 reacties op “EetbuiVRIJ eten en leven – Dag 1”

  1. Marleen Schaper

    Wat een mooi mens ben je Sofiana
    En wat een mooie energie heb je
    Dank voor je mooie woorden
    Ik leef ook in angst en dat is het begin de bewustwording ervan
    Wat heerlijk dat ik nu besef dat ik nu niet hoef te compenseren
    En de 2 vragen is het lekker en heb ik er zin in
    Is zo waar en fijn te beseffen
    Vroeger gepest en dat stukje mag er zijn
    Ik denk dat mijn eetbuien hier van daan komen
    Nu moeder van 2 geweldige boys
    Helaas wel gescheiden maar sta in mn eigen kracht
    En dit eet stukje ga ik samen met jou oplossen
    Ik verheug me op morgen
    Liefs Marleen

    1. Ha lieve Marleen,

      Dankjewel<3! En wat heerlijk (letterlijk en figuurlijk ;-)) dat je het kunt voelen en je dat bewustzijn voelt en hebt. Dat is inderdaad de 1e en meest belangrijke stap. Want als je het eenmaal ziet en de opluchting ervaart, kun je het niet meer niet zien. En WEL lekker blijven eten dus ;-). En jaa dan mogen voelen wat er gevoeld wil worden en doorzien waar het vandaan komt, én vooral dat je daar nu niet meer bent! Dat je nu weet dat je zélf mag kiezen en jouw eigen kracht mag voelen en VOEDEN. Hoe fijn is dat, om die liefdevolle, zachte kracht aan jezelf (en daarmee aan die heerlijke zoons van jou!!) mee te geven. En dat je je voor de rest van je leven élke dag mag verheugen op morgen. Omdat morgen wéér alles mag en misschien nog wel mooier en vrijer is dan vandaag. Ik wens het je ZO toe! Maar dat gaat helemaal goed komen als ik dat zo lees. Superfijn dat je deelt en veel liefs, Annika Sofiana

  2. Lieve Sofiana, dank je wel voor deze mooie krachtige eyeopener. Hij komt binnen en heeft zich genesteld in al mijn cellen. Het is zo waar. En wat gaat dit veel mensen helpen als we vanaf nu vanuit deze gedachte en insteek naar eetbuien gaan kijken. Zonder oordeel. Zonder label . Hooguit het label ‘ het is goed’
    Verheug me op morgen. Zonnige zoete dag vandaag! 💓

    1. Annika Sofiana

      hee lieve Esther, wat fijn dat je hem zo voelt! En wat zeg je dat mooi: genesteld in al je cellen! Zo is het écht, dat is ook wat er letterlijk fysiek gebeurt. En als je dat beseft, dan is het ook ineens super logisch dat je met je gevoelens en overtuigingen je welzijn en gezondheid creëert. En hoe heerlijk dat dat geen hard werken is, maar zachtjes zonder oordeel ermee zijn. Jij ook een hele zoete, zonnige dag ;-).

  3. Lieve Annika Sofiana,

    Wat ben je toch een heerlijk inspirerend en enthousiast mens! Ik vond het heel boeiend om naar je te luisteren.
    Ik vind het ongelofelijk interessant en hoewel ik het behoorlijk spannend vind en ook een beetje eng, ga ik mij hieraan (proberen) over te geven.
    Ik kijk uit naar de volgende 2 dagen! 🙂

    Is het mogelijk om de video’s later nog eens terug te kijken? Gewoon nog eens als reminder en ter inspiratie bijvoorbeeld?

    Liefs,
    Mirjam

    1. Annika Sofiana

      Ha lieve Mirjam, superfijn om te horen dat je er zoveel aan hebt. Spannend mag! Eng mag! En NIET daarnaar luisteren en gewoon een lekkere taartje eten mag al helemaal!! Dát is de shift die je gaat maken, niet wachten tot het niet meer spannend is (dan wacht je je hele leven…) en letterlijk en figuurlijk door de angst heen bijten. En weer proeven aan de vrijheid, aan écht leven zonder voorwaardes. Ik gun het je onwijs en vind het supertof dat je het aangaat!
      Goeie vraag! Ik laat ze sowieso komende tijd hier nog staan, ze verdwijnen niet meteen na deze week . Dus no worries! Liefs, Annika Sofiana

  4. Hoi Annika,
    Al is het een dag later, ik wil graag nog reageren op jouw mooie video!
    Wat straal jij veel enthousiasme uit!

    Ik denk ook dat aandacht op de eetbui leggen, het als een probleem zien, zeker niet de oplossing is!
    Maar ik denk dat je wel een zekere mate van veiligheid en vertrouwen moet ervaren, wil je ècht vrij kunnen eten. Hoe denk jij hierover?

    1. Annika Sofiana

      Hee lieve Suzan,

      No problemo, reageren en vragen stellen mag áltijd! Superlief, wat fijn dat je er wat aan hebt.
      En wat een fijne vraag! Ik snap wat je zegt, maar het is een beetje zo’n kip/ei verhaal. Als je meer vertrouwen hebt, zou eten überhaupt geen ding zijn en at je al vrij. En als je vrij gaat eten, komt het vertrouwen vanzelf ;-). Maar als je gaat wachten tot het er is als excuus om het niet aan te gaan, blijf je in het wantrouwen en heb je geen van beide. Ik herken het hoor! Héél lang dacht ik: ‘eerst nog een beetje moed verzamelen’, of ‘als mijn (familie-/ werk-)omstandigheden wat rustiger zijn, dán ga ik dit doen, of ik wachtte eindeloos tot ik het zou durven. Maar het punt is, de échte veiligheid en het grootste, ultieme vertrouwen hoef je niet te zoeken of eerst te ontwikkelen. Dat is wie je bent, in je diepste zijn (dus los van de persoonlijkheid/ monster). En zodra je dat gaat beseffen, maak je de shift. Het doorzien en nú al in het vertrouwen stappen, omdat je diep vanbinnen vóelt dat het klopt, ook al voel je hem nog niet (snappie ;-)?). Dát dus. Uiteindelijk blijken het dan toch weer sneaky trucjes van ego om je nog wat langer in de angst te houden. Zoals de grondlegger van vrij eten Monique Rosier altijd zo mooi zegt: je hoeft het niet te weten, te kunnen, te willen en zelfs niet te durven. Je moet het gewoon DOEN. Zij noemt dat ‘liefdevol gokken’. En zo is het. De liefdevolle gok nemen, in het niet weten en WEL gewoon lekker eten. Vol in het vertrouwen stáppen ipv wachten tot het er is. Want dan wacht je misschien wel de rest van je leven. En dat is zó zonde en een stuk minder lekker ook ;-). Ik activeer hierbij ál het vertrouwen en álle veiligheid die al in je zit en ik wens je heeeeel veel lekkere stukjes taart toe, voor de rest van je leven <3!

      1. Ik begrijp volledig wat je zegt over kip/ei verhaal. Ik denk ook zeker dat dat meestal zo werkt. En ik weet ook nu dat dat vertrouwen in mijzelf al zit, maar
        Ik zeg meestal, omdat ik er denk ik eerder niet klaar voor was. Ik heb geen basis meegekregen vanwege een onveilige jeugd en geen emotionele band met mijn ouders.

        Voor mij ben ik sinds December ‘bezig’ met vrij eten en merk ik dat ik de sprong durfde te wagen, doordat ik niet meer bang was voor de pijn. Het diende als coping. Voor een groot deel heb ik het gemis en de pijn verwerkt.

        Nu heb ik nog maar af en toe een eetbui en zet ik die soms ‘bewust’ in als de pijn teveel wordt.
        Het verschil is alleen dat ik die ‘eetbui’ niet meer veroordeel en er geen angst meer voor heb.
        Ik hoop dat je snapt wat ik bedoel!

  5. Annika Sofiana

    Ha lieve Suzan, wat fijn dat je hem snapt en ook zo voelt! En hoe mooi dat je dit besef nu hebt! Ik snap heel goed wat je bedoelt.
    Dat is exáct wat ik bedoel in de video’s. Dat is vrij. En is er dan nog af en toe een ‘eetbui’? Ja. Maar mág dat ook? JA! Als je hem daar vrij maakt en laat, wordt het vanzelf steeds minder. Superknap dus dat je dat al zo doet!
    En mag je dan zachtjes en liefdevol die pijn af en toe bewust in de ogen kijken, ja. Maar dat is inderdaad een heel proces. Je bent nu dus al heeeeel erg onderweg! En het wordt alleen maar lichter, makkelijker én lekkerder along the road, elke dag weer. Als je blijft lopen (oftewel: lekker eten en leven zonder voorwaarden), en vooral héél lief voor jezelf blijft. Ik heb óók nog steeds momenten dat ik in oude patronen schiet en in een oud verhaal. Totdat ik weer bedenk dat ik niet meer kan veranderen hoe het vroeger was, maar wél hoe het nu is, hoe ik me nú voel en dus wat ik morgen manifesteer. Gun jezelf de tijd, geef dat vertrouwen diep in jou de kans om weer zachtjes tevoorschijn te komen. Maar dat gaat helemaal goedkomen als ik dat zo lees <3!

  6. Wauw je boodschap kwam binnen…. bedankt voor het delen.
    Je openheid en enthousiastme om anderen te helpen vind ik prachtig ❤️

    1. Annika Sofiana

      Ha lieve Kaya, Dankjewel voor je lieve woorden en wat heerlijk dat het zo met je resoneert.
      Ik wens je héél veel liefdevolle taartjes vandaag, morgen en de rest van je leven. Geniet ervan!! Liefs, Annika Sofiana

  7. Wat fijn dat ik nu niet meer me rot en vies vol hoef te vullen als ik zin had in een zak chips en bij elk hapje denk; ik stop hierna (wat natuurlijk niet lukt) en heel die zak leeg heb gegeten. Een hele doos snickers eten. Even die fijne verdoving tijdens het moment, die beloning, die troost. Alsof ik niet zonder kan. Wat ben ik zonder al dat lekkers? Maar dan weer dat gevoel. Oh het is weer mislukt. Nou ja, dan ga ik helemaal los en doe me tegoed aan alles wat ik maar te pakken kan krijgen in de keukenkastjes… Gedachteloos mezelf vullen ipv te voeden, gewoon om niet te hoeven dealen met mezelf. Die constante gevoelens van; “ik ben niet goed genoeg. Ik ben het niet waard. Ik wou dat ik iemand anders was.” De jaloezie als ik naar anderen kijk die wél gewoon gezond kunnen eten en niet die constante craving hebben.
    Telkens stonden mijn weken in het teken van: maandag begin ik weer met gezond eten en bewegen. Maar weer een sportschool abbo, maar ik had vaak helemaal geen zin en ging te weinig, waar ik me dan ook niet goed over voelde. Dan weer weken mezelf toestaan om teveel te eten met gevolg dat ik elke avond in bed het gevoel had dat het een mislukte dag was, terwijl ik eigenlijk ook veel positieve andere dingen had gedaan. Onbewust speelt het al zo lang een grote rol in mijn leven. Het is van mij, ik kan er altijd op terugvallen en dat is veilig. Terwijl het me zó in de ban houd.
    Hoe fijn dat ik gewoon vrij mag zijn vanaf nu. Ik hoef enkel maar bewust te kiezen en bij een bewuste keuze kan ik zoveel meer genieten van elk hapje van een taartje. Dan hoef ik niet meer een dieet te doen waarbij ik telkens na een paar weken weer kap. Dan hoef ik geen calorieën te tellen of voedingsproducten te kiezen die voorgeschreven staan als gezond. Dan mag ik gewoon in elke situatie vrij zijn en vrij kiezen. Niet dat koekje hoeven te laten staan bij een muntthee op een terras. Ik mag gewoon genieten. Van vullen naar voeden. Dank je wel Annika.

    1. Annika Sofiana

      Wow lieve Rosa, ook hier raak je me weer. Je bent al zó bewust. En je bent ZO klaar met die strijd, dat is zo overduidelijk. Volg dat verlangen en dat sprankje, néém dat koekje bij die muntthee inderdaad. Wat een strijd is het he, als je over zo’n ieniemini koekje eigenlijk al gaat nadenken. Nu hoeft dat niet meer. ALLES mag. Zónder oordeel en zonder nadenken en zonder strijd. En dan over een tijd, zijn die koekjes net zo normaal en onschuldig als water en thee en merk je het koekje niet eens meer op, behalve dan dat het lekker is ;-). Omdat je dan weer zoveel ZIN in het leven hebt en je ZIEL aan het voeden bent, dat eten gewoon weer altijd lekker, onbezorgd en intuïtief gaat. Zonder nadenken. En op het moment dat je het gaat DOEN doorbreek je die eindeloze maalstroom van gedachtes. Dus inderdaad, gewoon lekker blijven eten, waar je maar zin in hebt. Ik gun het je zo! Liefs, Annika Sofiana

  8. Nog een praktisch vraagje: zou je aanraden een eet-dagboekje bij te houden of juist niet? Ik ben best vergeetachtig en zoals dat vaak gaat bij een nieuwe gewoonte aanleren is het vaak lastig dat meteen heel bewust op een nieuwe manier te doen. Nu heb ik op een groot fel de twee bewuste vragen gesteld (“is het lekker en heb ik er zin in?”) en heb het fel in mijn keuken staan, zodat ik niet vergeet de vragen aan mezelf te stellen, maar ik ben niet alleen maar thuis natuurlijk. Heb je verder nog hulptools om de nieuwe gewoonte jezelf steeds onder de aandacht te brengen? (En is het ook handig zo boodschappen te doen, met die vragen?)

    1. Annika Sofiana

      Allereerst: Je moet vooral doen wat goed voelt voor JOU. En dan de échte jou, je hart, je Ziel, niet je hoofd.
      Dat kun je vóelen. Jij hebt altijd de vrije wil om te kiezen!
      Maaaaar die houvast waarvan je hoofd je nu wijs maakt dat je die nodig hebt, is waarschijnlijk ook meer angst en ego. Zo van: we gaan vrij eten, maar dan wel met wat controle. Voel maar even goed voor jezelf wie er dan aan het praten is ;-).
      Ik zou persoonlijk néver nooit meer een eetdagboek bijhouden, omdat je dan ZO de nadruk legt op het eten dat je hoofd er als de wiedeweerga mee aan de haal gaat. Want ja, wat als die eetlijst van vandaag súperlang en vol is? Dat zou zelfs voor mij misschien nog wel slapende ‘eetmonsters’ wakker maken haha.
      Maar het klopt wél wat je zegt dat het een tijd duurt voor je dit bewust toepast. Dit is wel iets wat je inderdaad elke dag (of zelfs vaker op een dag) heel bewust wilt verankeren. Ik zou je dan aanraden om elke dag af te stemmen op je hart. Op het ‘alles mag’ gevoel. Op IEDER gebied.Om dingen te doen waar je BLIJ van wordt. En dan hoeft het dus niet eens over eten te gaan!!! Hoe meer je nu gaat focussen op ‘het probleem’, hoe meer je het aantrekt (zo werkt de wet van aantrekking nu eenmaal). Vertrouw er maar op dat wanneer je nu bewust kiest om ALLES te mogen eten, doen en laten (en ja, dus ook ALLES in je boodschappen mandje te gooien) en er verder niet al te bewust op te focussen, je al súperveel shift. In de video’s van dag 2 en 3 krijg je daar ook nog wat handvatten voor en toevallig nam ik er vandaag een podcast over op met een fijne afstemming (in de 1e 5 minuten). Die vind je op iTunes, Spotify en Soundcloud.

      En jaaa dat leuke schemaatje kun je natuurlijk ook op je telefoon als achtergrond doen, of een andere fijne quote die je her-innert aan dat alles mag (check bijv. mijn Instagram voor fijne vrije quotes).

      Ik hoop dat je hiermee uit de voeten (en IN je HART) kunt!

      Liefs,

      Annika Sofiana

  9. Lieve Annika, hartelijk dank voor het grote geschenk van jouw woorden en video’s het openhartig delen van je ervaringen en wijsheid! Ik voel me zeer gehoord, gezien en gewaardeerd! Dat ik het waard ben vrij en zorgeloos te leven en te genieten van eten! Je brengt veel licht, liefs, hoop en inspiratie en vertrouwen om deze mooie weg aan te gaan! Ik word er helemaal vrolijk en ruim van en wens dat eenieder toe! Veel liefs Anna

    1. Annika Sofiana

      Ha lieve Anna, wat heerlijk, dankjewel! En dank JOU wel ook echt, dat je het áángaat en jezelf toestaat om te her-inneren. Alles zit al in je! Een toost (mét a piece of cake natuurlijk) op jouw eigen-wijze, vrolijke en inspirerende weg waarmee je superveel toffe dingen gaat beleven, maar ook gaat brengen voor anderen. Op de vrijheid <3!

  10. hoi Annika,

    Wat een liefde en geluk straal je uit! Ook geef je me genoeg vertrouwen om hiermee aan de gang te gaan. Ik heb niets te verliezen want streng als ik ben in mijn hoofd heeft me tot nu toe geen blijheid geleverd. Het alleen al denken en handopzeggen ” vind ik het lekker” “heb ik er zin in” geeft een vrij blij gevoel
    Vind het reuzespannend om die Blackbox te laten zijn, alleen maar te eten waar ik zin aan heb en vooral niet meer te moeten sporten maar ik ga het DOEN!

    1. Annika Sofiana

      ha lieve Carmen,

      Jaa zo heerlijk: NIETS te verliezen (behalve al die angst en strijd) en héél veel JOY, geluk en vrijheid te KIEZEN, elke hap weer. En jaaaa dat is superspannend, maar ZO bevrijdend om te doen. Supertof dat je het aangaat. Alleen JIJ kunt het doen. En als er angst en streven en vervelende black box gedachtes komen….laat ze er maar zijn en weet dat je ze niet BENT. Want je bént vrij en je bént helemaal goed en ALLES mag, altijd <3. Geniet ervan!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *