Vrij eten, voelen en leven

Wees eens eerlijk: leef jij écht vrij?
Kun jij zonder schuldgevoel lekker uit eten gaan, of 'moet' je dan de dag erna compenseren door te sporten of vasten?
Durf je alle gevoelens toe te laten, of houd je alles dwangmatig onder controle zodat je niet hoeft te voelen?
Doe jij elke dag wat je het liefst doet, of heb je zondagavond een zwaar gevoel omdat de week weer begint?

Niet zo lang geleden, leefde ik zelf nog in gevangenschap.
Ik zat gevangen in mijn eigen dwanggedachten, verwachtingen, en veel te hoge eisen.

Ik at niet vrij: ik voelde me alleen goed als ik de controle had over wat ik at, en wanneer, en hoeveel. Als ik een keer uit eten ging, was ik daar weken van tevoren al mee bezig. Vaak 'mocht' ik van mezelf die avond losgaan en eten wat ik wilde.
Maar de dagen ervoor en erna at ik bijna niets en sportte ik dwangmatig.

Ik voelde (me) niet vrij: ik had to-taal geen verbinding met mijn gevoelens. Alles wat ik deed was gestuurd door dwanghandelingen. Ik at (niet) om niet te hoeven voelen. Ik werkte door en door en door om maar niet te hoeven voelen. Op momenten dat ik wel even rustig ging zitten, ging ik zitten malen over eten/ werk/ wat dan ook waardoor ik in ieder geval niet hoefde te voelen. Ik slikte antidepressiva en slaappillen om te overleven.

Ik leefde niet vrij: ik studeerde extreem veel (en deed bijna nooit iets leuks) om maar niet te hoeven falen. Ik ging trouwen om aan het perfecte plaatje te voldoen. Ik ging alleen maar naar feestjes om me niet buitengesloten te voelen, iets wat ik me na afloop tóch altijd voelde. Ik was namelijk nooit zo knap/ leuk/ sociaal/ populair als de andere feestgangers.
Oja, en ik werkte me kapot in een leidinggevende functie waar ik doodongelukkig van werd, omdat ik voor mijn gevoel niet kon stoppen. Dat zou het ultieme falen zijn en dan zou iedereen erachter komen dat ik toch echt niets kon en niets waard was.

De vrijheid kwam met hele kleine stapjes. Door telkens iets te eten, voelen of doen wat ik daarvoor als onmogelijk beschouwde. EN DAN TE BESEFFEN DAT ER NIETS ERGS GEBEURDE! Sterker nog, er gebeurde heel veel moois...Voor mij is vrij eten, voelen en leven dé weg naar een gelukkig en liefdevol leven.Dat betekent echt niet dat je elke dag blij, onbezorgd en dartel door het leven danst. Maar het maakt de kans daarop in ieder geval een stuk groter. Immers: als je niet vrij eet, kun je nooit vrij voelen. En als je je gevoelens onderdrukt, voel je óók de fijne emoties niet. Pas als je pijn en verdriet laat stromen, kun je ook echte blijdschap en geluk ervaren. En tot slot, pas als je vrij voelt en niets meer onderdrukt, kun je de vrijheid voelen om jouw leven in te richten hoe jij het wilt.

Het is een cliché, maar je leeft maar één keer. Op je sterfbed heb je niets aan een six pack, een goed CV of honderden volgers op Instagram. Geloof me: je zult écht geen spijt hebben van de taartjes die je gegeten hebt, de reizen die je hebt gemaakt, of het opzeggen van je saaie baan. Je zult zeker wél spijt hebben als je je leven lang calorieën hebt geteld, alleen maar bezig bent geweest met presteren (het beste lichaam, de beste carrière, de perfecte partner) en er eigenlijk nooit echt was. Niet voor jezelf, om te genieten van de tijd die je hier hebt op aarde. Niet voor de mensen om je heen, die het belangrijkste zouden moeten zijn van alles.
Als je je laatste adem uitblaast, gáát het niet om prestaties of uiterlijk vertoon. Dus waarom zou je daar nu zoveel aandacht aan besteden? JE LEEFT! Je hoeft je waarde niet te 'verdienen', je hoeft er alleen maar te zijn. Wees dankbaar en ga ervoor: je leven wacht!
Doe er alles aan om JOUW leven te leiden, optimaal te verbinden met de mensen om je heen en zet je talenten in om de wereld een stukje beter te maken.

Tot slot, sta hier eens bij stil: je leeft in Nederland. Je hebt (in tegenstelling tot heel veel anderen) de vrijheid om je leven in te richten zoals je wilt. De maatschappij waarin we leven is hard, competitief en prestatiegericht en de verleiding is groot om mee te gaan in de ratrace.

Maar het hoeft niet...

Je hebt wel degelijk de vrijheid om te kiezen.
Van het eten dat je in je mond stopt tot hoe je je dagen inricht, JIJ bepaalt.
Het is aan jou: waar kies je voor?